Ψάχνω και ψάχνω...

...την φρόνηση...Ξέρει κάνεις πού θα την βρω?

ΥΓ: προσπαθώ να προχωρήσω τη μία εργασία μου, αύριο πάω Πάρο, ξανά μαζί σας από Κυριακή με το καλό...

Machu Picchu

Άσχετο...Δεν ξέρω πώς μου ήρθε...Μάλλον θυμήθηκα την απίστευτα έντονη υποβλητικότητα, αρμονία και ηρεμία του μέρους...Απλά έκατσα σε ένα βράχο και την ένιωθα, φοβερή αίσθηση, σαν μαγεία...

Ένα νήμα...

...από εκεί κρέμεται η ζωή μας τελικά...Το κατάλαβα όταν τράκαρα, πιστεύω το συνειδητοποίησα αρκετά καλά, ένα λάθος μπορεί να τα καταστήσει όλα ανούσια...Το βλέπω συχνά σε διάφορα γεγονότα, εικόνες, ειδήσεις. Το είδα όμως και από την πολύ δυσάρεστη πλευρά του σήμερα...Είχε γίνει ένα ατύχημα κοντά στο σπίτι, ένα ζευγάρι με μηχανή (δεν είδα ποιος άλλος ενεπλάκη), μάλλον και οι δύο αποδημήσανε...Ποιος ξέρει τί και ποιους αφήσανε πίσω...Ζωή σε μας...
Τρωγόμαστε με την καθημερινότητα, πνιγόμαστε ο καθένας στη δική του κουταλιά νερό, τσακωνόμαστε, χαλιόμαστε, πικραινόμαστε, μελαγχολούμε, λέμε "ας περάσει η μέρα/βδομάδα/μήνας" (η οποία όμως θα περάσει και δε θα ξαναγυρίσει...), τα βλέπουμε όλα δύσκολα και τελικά δεν βλέπουμε την ουσία...Η ουσία είναι ότι είμαστε καλά και όλα τα άλλα το πιθανότερο είναι ότι μπορούμε να τα βρούμε...Είναι ότι πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε μέρα, να τη ζούμε, να μην πνιγόμαστε στα προβλήματα, να ζούμε τα μικρά και τα μεγάλα της κάθε στιγμής, ακόμα και της δυσάρεστης, και αυτή μπορεί να αποφέρει κέρδος...
Κλείνω γιατί μάλλον με έπιασε ο μελοδραματισμός και τα κλισέ...

ΞΥΠΝΗΣΤΕ όμως και καταλάβετε το, η ζωή είναι ωραία...!

It's worth a mention: Pelamis

Από μια ταινία ανακάλυψα την εταιρία Pelamis Wave Power και βρήκα αυτό που έχει φτιάξει εξαιρετικά ενδιαφέρον, μια ελπίδα ακόμα ότι μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά με το περιβάλλον...Η εταιρία αυτή έχει αναπτύξει μια τεχνολογία η οποία χρησιμοποιεί την κίνηση των κυμάτων της θαλάσσης για τη δημιουργία ηλεκτρισμού. Οι "μηχανές" που κατασκευάζει η Pelamis αποτελούνται από ξεχωριστά κομμάτια ενωμένα με συνδέσμους οι οποίοι επιτρέπουν στα κομμάτια να λυγίζουν και να τεντώνουν καθώς περνάνε τα κύματα. Αυτή η κίνηση είναι που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του ηλεκτρισμού. Μια τέτοια "μηχανή" (εμένα προσωπικά μου θυμίζει φίδι, ειδικά αν το δείτε να κινείται: http://www.youtube.com/watch?v=u-9P2VflRWU) παράγει περίπου 0.75MW ηλεκτρισμού, αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες 500 οικογενειών...
Δεν έχουμε πολύ χρόνο για να σώσουμε τη γη μας, και εμάς τους ίδιους...Συνθήκες όπως του Κυότο σίγουρα δεν είναι κακές, κατά την ταπεινή μου γνώμη φέρνουν όμως λίγο σε ημίμετρα. Πρέπει να συγκεντρωθούμε σε πολύ πιο οργανωμένες, ολοκληρωμένες και συνάμα ίσως και ακραίες λύσεις (ας δούμε και το χθεσινό παράδειγμα της Κόστα Ρίκα κι ας σκεφτούμε: εδώ μιλάμε ότι σε μερικά χρόνια η γη δε θα είναι κατοικήσιμη, και εμείς ακόμα τρωγόμαστε με τους γειτόνους μας και σπαταλάμε δις σε εξοπλισμούς??) για να αναστρέψουμε την κατάσταση και να επαναφέρουμε την ισορροπία που εμείς οι ίδιοι εξαφανίζουμε...Κατασκευές όπως αυτή μας δείχνουν ότι η γη μας δίνει σχεδόν ό,τι χρειαζόμαστε, δες και ηλιακοί συσσωρευτές, ανεμογεννήτριες, κτλ...

πάντα τη συμπαθούσα...το όνομα βλέπετε...

Έμαθα λοιπόν σήμερα ότι η Κόστα Ρίκα δεν έχει στρατό...Μάλιστα, καλά ακούσατε, τον ξεφορτώθηκε το 1948!! Και σύμφωνα με αυτά που άκουσα/διάβασα, το κεφάλαιο που πριν ήταν διαθέσιμο στο στρατό τώρα διατίθεται στην ασφάλεια, στην εκπαίδευση, στην κουλτούρα και στο περιβάλλον...Και όπως δείχνουν οι μετρήσεις η Κόστα Ρίκα είναι όλο και πιο ψηλά στους δείκτες, ειδικά όσον αφορά το περιβάλλον!
Γιατί αυτοί το καταλάβανε και άλλοι όχι?? Και μη μου πείτε για γείτονες κτλ, ανάμεσα στη Νικαράγουα και τον Παναμά είναι οι άνθρωποι, στο κατώφλι της Νότιας Αμερικής...Σκεφτείτε τώρα να το κάνανε όλες οι χώρες αυτό και να καταργούσαν το στρατό, έστω, όχι όλες, σιγά σιγά κάποιες ακόμα...Κοσμογονική η αλλαγή...

Μπράβο τους πάντως! Αρχίζω να σκέφτομαι τη μετακόμιση στην Κόστα Ρίκα...

ΥΓ1: Έχω κι άλλες ενδιαφέρουσες ιστορίες για κράτη που άκουσα
ΥΓ2: Ήθελα να γράψω για τη διαφωνία μου με τον Αριστοτέλη αλλά θεώρησα τον έπαινο της Κόστα Ρίκα πιο σημαντικό

αϋπνίες...ανησυχίες...αναζητήσεις...

Μάλλον το ξανάπα ότι θα είμαι πιο τακτικός ε..? Τι να πω, δεν έχω δικαιολογίες, όταν έφτιαξα το ιστολόγιό μου ήθελα να είμαι πιο τακτικός αλλά απ'ότι βλέπω τον τελευταίο καιρό π@π@ρια είμαι...Να πω πάλι ότι δεν προλαβαίνω? Ότι ξεχνάω?? Τώρα μάλλον μου πέρασε η νύστα για σήμερα και σκέφτηκα ότι είναι ευκαιρία, μου λειψε...
Αφού λοιπόν μελέτησα κάποιες ώρες του Σαββατοκύριακού πώς θα δρούσε ο Αριστοτέλης αν ήταν διευθύνων σύμβουλος (φρόνηση και αρετή χωράνε στη σημερινή εποχή? ή μάλλον, τις αφήνουμε να χωρέσουν?), αφού αναλογίστηκα αν ο Τσε θα είχε πέραση ως ηγέτης σήμερα και ποιά η ψυχική του κράση, αφού έμαθα πώς αντλεί data και φτιάχνει reports το Finance τμήμα της ΙΒΜ (ξενέρα σε σχέση με τα άλλα ε?), είμαι έτοιμος να μπω σε 2 εβδομάδες όμορφα βάρβαρες, γεμάτες όσο δεν πάει...Μου χε λείψει αυτό, ίσως μου χρειάζεται κιόλας, auf Hochtouren που θα έλεγε κι ένα μέρος του αίματός μου ;-)
Σίγουρα πάντως βλέπω ότι κάποια μαθήματα αν τα αφήσεις μπορεί να σου προσφέρουν πολλά, να σε οδηγήσουν σε νέα μονοπάτια, θέλω να τα εκμεταλλευτώ!

Και κάτι που μου άρεσε πολύ μεταξύ πολλών άλλων: "... ο καλός δημιουργός, όπως άλλωστε ο καλός παιδαγωγός και ο καλός μάνατζερ, δεν ακκίζεται, το έργο του δεν είναι αφορμή να επιδεικνύει το ταλέντο του, τις γνώσεις του ή την ικανότητά του, αλλά έχει στραμμένη την προσοχή του στον Άλλο, του παρέχει τα υλικά για τη δική του, εν πολλοίς απρόβλεπτη, δημιουργία. Τα μεγάλα έργα τέχνης εμπεριέχουν την ατέλεια (incompleteness) - ολοκληρώνονται με τη δημιουργική συμμετοχή του Άλλου." (από Τσούκας Χ., Αν ο Αριστοτέλης ήταν διευθύνων σύμβουλος, Εκδόσεις Καστανιώτη) Παρεπιπτόντως υποκλίνομαι στη χρήση της Ελληνικής του κ Τσούκα!

ΥΓ: Να μπορούσα να γράψω στο μπλογκ μου από τη δουλειά...