... through sparks and shining dragons ...

Opportunities

Κάποιοι βρίσκουν ευκαιρίες σε κάθε δυσκολία, ενώ άλλοι βρίσκουν δυσκολίες σε κάθε ευκαιρία...

O ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Πότε θα γίνουμε λιάρδααααααααα?

:-)

Οι κουταλιές

Ο καθένας μας πνίγεται στη δική του κουταλιά νερό και δεν είναι κανενός το δικαίωμα να κρίνει την κουταλιά του άλλου...Αυτό που σε κάποιον φαίνεται βουνό εμένα μπορεί να μου φαίνεται αστείο και το αντίστροφο...Αυτό που σήμερα μου φαίνεται βουνό μπορεί αύριο να μου φαίνεται αστείο επειδή θα έχει προκύψει πιο "ψηλό βουνό". Γι'αυτό πρέπει να προσπαθούμε να κατανοούμε την κουταλιά του καθενός, να συνταυτιζόμαστε και να ενώνουμε τις δυνάμεις μας...Μαζί είμαστε καλύτεροι απ'ότι μόνοι!

A little bird sings

αέναη μάχη

A better world...

Μιλάμε γενικά και συχνά για έναν "καλύτερο κόσμο" κτλ. κτλ...Ξέρουμε τί είναι πραγματικά καλύτερο και τί χειρότερο ή ο καθένας έχει τους δικούς του ορισμούς? Και τί κάνουμε για αυτό? Πράττουμε? Προσπαθούμε? Ή χαμένοι στην καθημερινότητά μας, στη μέρα της μαρμότας μας, το αφήνουμε για μια άλλη μέρα ή στις πλάτες κάποιου άλλου? Και όταν κάνουμε κάτι που θεωρούμε ότι είναι "καλό" το κάνουμε για το κοινό καλό ή για να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό μας έχοντας κάνει ακριβώς αυτό το καλό?
Και τί μπορούμε τελικά να κάνουμε για έναν καλύτερο κόσμο? Το κακό κατά έναν τρόπο "τρέφεται" από την αδράνεια των καλών ανθρώπων. Δεν φτάνει να είναι κανείς 'καλός άνθρωπος', μην κάνοντας τίποτα σε αυτήν την κατεύθυνση και λέγοντας "δε θα αλλάξω εγώ τον κόσμο", ουσιαστικά ενισχύει το κακό. Κι όμως, η στροφή προς το καλό πρέπει να ξεκινήσει από τις πράξεις λίγων ιδεαλιστών και θα είναι μεταδοτική, οι λίγοι θα φέρουν την επανάσταση στους πολλούς.

Ένας στίχος - ένα συγκρότημα...

Like a bird on the wire,
Like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.

τραγουδούσε κάποτε ο Leonard στο "Bird on the Wire", εμπνευσμένος από ένα πουλί που καθόταν στα τηλεφωνικά καλώδια στην Ύδρα, όπου πέρασε ένα διάστημα της ζωής του...

Από τον στίχο αυτόν πήραν το όνομά τους οι Νορβηγοί Midnight Choir, που μας δώσανε πολλά (κυρίως μελαγχολικά) διαμαντάκια σαν το συγκεκριμένο...

Κι ας μην ξέρω πολλά για ουκρανική ιστορία...ανατριχιαστικό. Θέλει ήχο

Η εμφάνιση μιας 24χρονης σε σόου της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε κλάμα και αίσθηση. Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου "Ουκρανία έχεις ταλέντο" σε μια επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Simonova εμφανίστηκε
με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό, απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας.

Η Ουκρανία έχασε πρίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941. Η σκηνή δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλίψη. Στη συνέχεια έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο πόλεμος τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της πάρει τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας.

Η 24χρονη κέρδισε το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού και επέστρεψε στην Κριμαία. Το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι όπως δήλώσε: "για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει" είπε...

Θλιβερό ή αισιόδοξο..?

στίχοι: Stephen Trask
τραγούδι: John Cameron Mitchell

It's a new day...

...it's a new week και πάνω απ'όλα it's a new start: νέα κυβέρνηση, νέα πραγματικότητα, νέες ελπίδες...Γιατί οι ελπίδες φυσικά και υπάρχουν, όποιος και να βγήκε, θα ήμασταν χαμένοι αν δεν είχαμε τις ελπίδες και τα όνειρά μας. Για να δούμε λοιπόν, ας μην αποκλείουμε ότι μπορεί η κατάσταση να αλλάξει και προς το καλύτερο...Το σίγουρο είναι ότι ατομικά τουλάχιστον μαθαίνουμε, καταλαβαίνουμε και (προσπαθούμε να) βελτιωνόμαστε καθημερινά, γιατί όχι και συλλογικά?

Έχει μείνει λίγο κρασί στο μπουκάλι...

Πολύ μου αρέσει η διαφήμιση της νέας Ολυμπιακής με το αεροπλάνο με τα post-it, ειδικά συνδέοντάς την με το πρώτο κομμάτι, τους ανθρώπους που τα γράφανε, εμπνευσμένη καμπάνια! Μου φέρνει αισιοδοξία, ταξιδεύω μαζί κι εγώ...Κι εκεί υπάρχει μια νέα αρχή...

Μια νέα αρχή ξεκινάει για σένα

μακριά από το παρελθόν

μια ευχή κάνεις, πάντα να έχεις

σύμμαχο την τύχη και τον καιρό

Άπαντα Νο 57

Νύστα, κούραση, ανυπομονησία
και souffle au chocolat avec de Tia Maria...
τί να λέει άραγε η Εσθονία?
αχ εκείνη η μέρα στην παραλία...
'Εχει περάσει το τελευταίο δίμηνο
πιο γρήγορα από το να πεις 'κύμινο',
μια στιγμή μόνο λες και είναι
λιάρδα για να γίνεις πίνε!
Πάμε στην Tate στο Λονδίνο
και μια μεγάλη βόλτα Βερολίνο,
μ'ένα παπουτσάκι κόκκινο
ακούγοντας μεταξύ άλλων Brian Eno...

η συνέχεια έπεται...