Μια λέξη...

...μπορεί να βαθύνει όλο το νόημα και να σε σκλαβώσει...

Thank you for your help

vs.

Thank you for your continuous help

Ματαιότης...

Κάθε πρωί που ξυπνάω τα βρίσκω όλα μάταια...ευτυχώς στο πέρασμα της μέρας αυτό αλλάζει κατά πολύ...


- Posted using BlogPress from my iPhone

Φίλοι

Το καλό με το να έχεις πολλούς καλούς φίλους είναι ότι πάντα κάποιος θα είναι εκεί...Και το ακόμα καλύτερο είναι να νιώθεις ότι η επικοινωνία σου έχει βελτιωθεί πολύ!

...και ταξιδεύοντας...

Το φθινόπωρο και ο χειμώνας δείχνουν ότι θα είναι ένα μεγάλο ταξίδι ανά τον κόσμο...Βερολίνο, Θεσσαλονίκη, Ζυρίχη, Μανίλα σχεδόν σίγουρα και ένα ακόμα ταξίδι που αν πραγματοποιηθεί θα είναι ένα όνειρο...!

Καλά να είμαστε και καλά ταξίδια!

ταξιδεύοντας...

Loneliness...

...sometimes is a man's best friend...


- Posted using BlogPress from my iPhone

βρε λες?

Saturdays...again and again...!

Σας έχω πει ότι αγαπώ κάτι σαββατιάτικα πρωινά στο σπίτι ε? Άλλα είναι καλύτερα και άλλα χειρότερα, αλλά γενικά τα αγαπώ!

Επίσης να τονίσω (πιο πολύ για να το ακούω εγώ) ότι πιστεύω ότι αν πάνε καλά οι επόμενες 2 εβδομάδες στο γραφείο είναι μια μοναδική ευκαιρία για μένα να "πάρω πολλούς πόντους", γι'αυτό από Δευτέρα ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!!

Έκρηξη..?

Διαβάζοντας λίγο Jack Kerouac και ενθυμούμενος τον πολυαγαπημένο Hank, πιστεύω ότι ήρθε αυτή η ώρα να αρχίσω να γράφω αυτά που τόσο θέλω...και να μη σταματώ...

Σκόρπιεσκέψεις

- Πόση χαρά μπορεί να ακουστεί στη φωνή ενός φίλου που μόλις έχει αποκτήσει παιδί? Πώς ένιωσε όταν του δείξανε ένα ανθρωπάκι και του είπαν ότι με αυτό το ανθρωπάκι θα γυρίσει σπίτι και θα το έχει την υπόλοιπη ζωή του?
- Πρέπει να με ανησυχήσει ότι αυτήν την περίοδο μου λείπουν οι ώρες με την Τ. και θα ήθελα πάρα πολύ να μιλήσουμε, δείχνει κάποιου είδους εξάρτηση?
- Η βοήθεια της Τ. τελικά όμως είναι πραγματική? Άλλες στιγμές νιώθω ότι έχω κάνει άλματα μπροστά και άλλες νιώθω ότι είμαι ακριβώς στο ίδιο σημείο...Το σίγουρο είναι ότι τίποτε δε θα ξαναείναι ίδιο...
- Εχθές σκόπευα να γυρίσω σπίτι να κάνω καμιά δουλειά και ίσως να βγω το βράδυ. Αντ'αυτού πήγα στην παραλία κι έπινα κοκταίηλ μέχρι τις 10, μετά σουβλάκια, μετά μπύρες, αυτά τα αναπάντεχα τελικά είναι και τα πιο ωραία...!
- Κάθε φορά που σκέφτομαι τον πατέρα μου καταλήγω ότι το θέμα με ξεπερνάει...
- Πόσο δυνατά μπορούν να είναι τα συναισθήματα και οι στιγμές..!
- Θέλω διακοπές, σας το πα ε?
- Νιώθω μια περίεργη ηρεμία, το θέμα είναι αν είναι η ηρεμία πριν ή μετά την καταιγίδα...

Και τέλος, ποιος πάει γραφείο τώρα........????

Άντε Guten Morgen!

Leonard

Αναριγώ στην ιδέα αυτού του Live...

Μεγαλείο...

Ως «πρωτοφανές φαινόμενο» χαρακτηρίζεται ο Όσκαρ Πιστόριους που κατάφερε να «λυγίσει» όλο το γήπεδο στο Λονδίνο, αφού έτρεξε με τα δυο του τεχνητά πόδια, και τερμάτισε δεύτερος, στον προημιτελικό των 400 μέτρων ανδρών, παίρνοντας το εισιτήριο για τα ημιτελικά, και ανταγωνιζόμενος στα ίσα, τα μεγαθήρια του παγκόσμιου στίβου.
Όσο συγκλονιστικός είναι όμως ο άθλος του, άλλο τόσο συγκλονιστική είναι και η ιστορία της ζωής του, που τον έκανε αυτό που είναι σήμερα. Διαβάστε και θα καταλάβετε:

Από τη μέρα που ήρθε στον κόσμο αντιμετώπιζε σοβαρά κινητικά προβλήματα, εξαιτίας του ότι δε διέθετε περόνη στα δυο του πόδια αλλά μόνο μια ινώδη ζώνη που ανάγκασε τους γιατρούς να τα ακρωτηριάσουν λίγο κάτω από το γόνατο, μόλις στην ηλικία των 11 μηνών. Σε αντίθεση με πολλά παιδιά της ηλικίας του, αντιμετώπισε εξαρχής με ρεαλισμό, ομοψυχία και ωριμότητα το ανατομικό του πρόβλημα, το οποίο δεν τον πτόησε αλλά τον παρακίνησε να ασχοληθεί με τον αθλητισμό από πολύ μικρή, μάλιστα, ηλικία. Από τα 11 του χρόνια ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό, ενώ το 2004 κάνει και την παρθενική του εμφάνιση στους Παραολυμπιακούς της Αθήνας.

Όλος ο πλανήτης, μιλά για τις επιδόσεις του. Από το 2005 μέχρι και το 2007, ο “Blade Runner”, κατακτά χρυσά μετάλλια, σχεδόν σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει, συντρίβοντας παράλληλα τα δικά του παγκόσμια ρεκόρ της προηγούμενης χρονιάς.

Τότε είναι που αποφασίζει πως θα πρέπει να δοκιμάσει την τύχη του σε διεθνείς αγώνες στίβου για άτομα χωρίς αναπηρία, έχοντας ως αντιπάλους του μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου.

Οι εντυπωσιακοί χρόνοι που πραγματοποιεί, ξεσηκώνουν θύελλα αντιδράσεων στους κύκλους του κλασικού αθλητισμού, με πολλούς να υποστηρίζουν πως τα τεχνητά του μέλη , τα οποία είναι κατασκευασμένα από ανθρακονήματα και χρησιμοποιεί ο Πιστόριους για να τρέχει, του προσφέρουν μεγαλύτερο διασκελισμό, επομένως και μεγαλύτερο πλεονέκτημα έναντι των συναθλητών του. Δεν διστάζουν δε, να τα χαρακτηρίσουν και ως ένα είδος… «ντοπαρίσματος»!

Φανερά προσβεβλημένος, ο Πιστόριους  δε διστάζει να προσφύγει στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο (CAS), απ΄όπου και βγαίνει τελικά νικητής. Η αθλητική του σταδιοδρομία συνεχίζεται, με τα μετάλλια να μην σταματάνε.

Μέχρι το Λονδίνο, όπου ο Όσκαρ ή αλλιώς… «Blade Runner» όπως τον αποκαλούν, κατάφερε ν΄αποδείξει το μεγαλείο ψυχής του στο μέγιστο

Και τι θα γίνει φέτος τέλος πάντων; Τι ανακατωσούρα είναι αυτή; Φταίω εγώ που για πρώτη φορά την αντιλαμβάνομαι έτσι ή φταίνε οι συγκυρίες που τα φέρανε έτσι; Πόσα μπορεί να είναι τα ανοιχτά μέτωπα, γονείς, δουλειά, οικονομικό, φίλοι, σχέσεις...;
Αυτό που ξέρω είναι ότι τη Δευτέρα γυρνάω γραφείο, με περιμένει ένα βουνό και δεν έχω σταυρώσει καλά καλά μια εβδομάδα άδεια...και για την ψυχολογία το καλύτερο που μπορώ να πω είναι "μπερδεμενη"...
Κάπου θα στρώσει πάντως, το νιώθω τώρα πια, υπομονή...


- Posted using BlogPress from my iPhone

Porto Heli Festival

Είναι τόσο ωραίο να ξέρεις ότι κάθε χρόνο υπάρχει έστω ένα σημείο αναφοράς στο καλοκαίρι σου, ένας μικρός επίγειος παράδεισος όπου θα περάσεις τέλεια με τα φιλαράκια σου..!


- Posted using BlogPress from my iPhone

αγαπώ