Μια φορά κι ενάν καιρό...

Και για να μην ξεκινήσω πάλι να αναλύω δουλείες σπιτιού και σούξου μούξου μανταλάκια, θα αποχαιρετήσω τον Φλεβάρη, συντομότερος μεν, πολύ γεμάτος δε, και θα συνεχίσω με ένα παραμύθι!

Στη Χώρα των Μεγάλων Κουταλιών υπάρχουν μονάχα δύο αίθουσες, δεξιά η Μαύρη και αριστερά η Άσπρη.
Περίεργος καθώς ήταν, αποφάσισε να επισκεφτεί και τις δύο, προχώρησε λοιπόν στο διάδρομο και έστριψε πρώτα δεξιά. Προχωρώντας άρχισε να ακούει αχ-βαχ και βογκητά να έρχονται από τη Μαύρη Αίθουσα. Δίστασε για μια στιγμή να μπει λόγω των κραυγών πόνου και στεναχώριας, συνέχισε όμως, άνοιξε και μπήκε.
Το θέαμα που αντίκρυσε ήταν ένα τεράστιο στρογγυλό τραπέζι γύρω από το οποίο κάθονταν δεκάδες άνθρωποι. Στο κέντρο του τραπεζιού βρίσκονταν τα πιο λαχταριστά φαγητά του κόσμου, και, παρ'ότι όλοι κρατούσαν ένα κουτάλι που έφτανε στο κέντρο, πέθαιναν της πείνας..! Αυτό συνέβαινε γιατί τα κουτάλια είχαν το διπλάσιο μήκος από τα χέρια τους και ήταν κολλημένα στις παλάμες τους. Έτσι, όλοι έφταναν στο φαγητό αλλά κανένας δε μπορούσε να το φέρει στο στόμα του...
Απελπίστηκε και σπάραξε η καρδιά του τόσο, που έφυγε τρέχοντας από την αίθουσα και βγήκε στο διάδρομο. Κατευθύνθηκε προς την Άσπρη Αίθουσα, από την οποία δεν ακουγόταν τίποτα.
Μπαίνοντας σε αυτήν είδε πάλι ένα πελώριο στρογγυλό τραπέζι, δεκάδες άτομα γύρω του, λαχταριστές λιχουδιές στο κέντρο, ένα μακρύ κουτάλι κολλημένο στην παλάμη του καθενός. Κανείς όμως δεν παραπονιόταν, δεν έκλαιγε και δεν πεινούσε!
Ξέρετε υπήρχε μια μεγάλη διαφορά, στην Άσπρη Αίθουσα ο ένας τάιζε τον άλλον...

Τσαγκαροδευτέρα...

...κι ας είναι Τρίτη...!
Κι αφού εκφράσω την απορία πώς ένας, κατά τη γνώμη μου πάντα, αποτυχημένος Υπουργός Προστασίας του Πολίτη φιλοδοξεί να γίνει αρχηγός κόμματος και ίσως και Πρωθυπουργός, νομίζω ότι θα πέσω για ύπνο σύντομα, ήταν μεγάλη η μέρα (και ακριβή...)!

Κάθε Τρίτη και μια (μιάμιση) ώρα του παιδιού, κάθε Τρίτη και μερικές νέες ανακαλύψεις, κάθε Τρίτη και λίγο πιο διευρυμένοι ορίζοντες...

Το κουφό ότι το Σάββατο καθόμασταν στην παραλία με κοντομάνικα και σήμερα χιόνιζε ακόμα και στο κέντρο πάλι πού το πάτε? Ειδικά όταν προβλέπεται το Σαββατοκύριακο να καλοκαιριάζει πάλι...! Μπόρα είναι, θα περάσει που λέμε!

Χμμμμμμ ιδού η απορία, The Artist στο σινεμά ή στο λαπτοπίδιο?

Καλά, φτάνει, dat's all folks κτλ. κτλ., άντε και Gute Nacht μας!

Δεν πετάξαμε χαρταετό...

...γιατί δεν είχαμε τον κατάλληλο καιρό!
Άσε που πετάμε χαρταετό έτσι κι αλλιώς συχνά πυκνά...

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει...

...καλοκαίρι θα μυρίσει!

Μιλάμε για τρελή κούραση!! Θέλω απλά να πέσω με τα μούτρα στο κρεβάτι! Ήταν πολύ γεμάτη μέρα άλλωστε! Κι έχει άλλες δύο η εβδομάδα...Αλλά μετά, τριήμερο!!

Όπως και να έχει η σκέψη μου είναι στο Υγεία...Άντε να πάνε όλα καλά και να τελειώσει και αυτή η περιπέτεια...Λες ο Φλεβάρης να είναι ο μήνας που σιγά σιγά θα ισορροπήσουν τα πράγματα?

Gute Nacht!

Saturdays...

Στολή για το πάρτυ --> check (αφού για τα καρναβάλια είμαστε ούτως ή άλλως)
Ξεσκάτισμα --> check (το ταϊζει και κανένας άλλος και έχει τέτοια παραγωγή?)
Λάντζα --> check
Πλυντήριο --> check (και ο γάτος να το κυνηγάει γύρω γύρω)
Μάζεμα ρούχα --> check
Μακαρόνια --> βράζουν (και πεινάω)
Μπύρα --> στο ποτήρι
Διάφορες άλλες δουλειές --> check
Άαααααραγμα --> ξεκινάει άμεσα μετά το φαϊ
Σούπερ μάρκετ --> αργότερα...

Σας έχω πει ότι γουστάρω τα Σαββατοκύριακα ε?

Home sweet home!

Είναι ωραίο το να αράζεις σπίτι μετά από απανωτά ξενύχτια...Καλή η Θεσσαλονίκη αλλά τρελοί οι ρυθμοί όπως πάντα...Δεν είναι να απορείς που κάποιοι κάποιοι όταν έρχονται Αθήνα δε μπορούν να κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά!! Για άλλη μια φορά όμως το φαϊ στον Πρίγκηπα δεν παιζόταν!!

Βγήκε δουλεία σήμερα, παρά το χθεσινό ξενύχτι και το πολύ πρωινό και ζόρικο ξύπνημα...Γέρασες Στάη, γέρασες!! Πάντως με εντυπωσίασε πόσα τηλέφωνα χτυπήσανε στο γραφείο εκεί γύρω στις 19.30-20.00..!

Τελειώνουν οι μπύρες κι έχουμε πρόβλημα, χρειάζεται επειγοντως re-fill...

Σχετικά με τα χθεσινά έκτροπα και την γενική κατάσταση νιώθω ότι δεν μου έρχονται οι λέξεις, ίσως μόνο μία, "σιχαμάρα"...Κάποια άλλη στιγμή θα ρίξω κράξιμο...

Αυτά για την ώρα, δεν έχω έμπνευση σήμερα, σας φιλώ! Προβλέπω ξάπλα, ταινία, και ύπνο όσο νωρίτερα γίνεται..!

Bussi!

Αγαπώ Jorge Bucay!

Τόσα βιβλία του έχω διαβάσει τελευταία, πιστεύω αξίζει μία μνεία και στο ιστολόγιό μου! Με αγγίζει ο τρόπος που γράφει, πολύ ανθρώπινος, διδακτικός με απλό και άμεσο τρόπο, κατανοητός...Η ανάγνωση των βιβλίων του με ηρεμεί και μου αφήνει πολλά...Συνεχίζω με το επόμενο σύντομα!

Thinking...χαλαρά!

- Είναι από τις μέρες που χαίρομαι τρελά που μένω τόσο κοντά στη δουλειά...Φαντάζομαι η Αττική Οδός αλλά και όλοι οι δρόμοι θα είναι ποτάμια και ότι γίνεται σφαγή στους δρόμους, μάλλον χρειάζονται εξωλέμβιες! Και να σκεφτεί κανείς ότι το πρωί ήθελα να πάρω το ποδήλατο να πάω στο γραφείο..!
- Στο επόμενο επεισόδιο των ιστοριών του Spooky: Έχω βάλει πλυντήριο και έχει πάθει πλάκα, έχει μπει όλος μέσα στο τζάμι της πόρτας του πλυντηρίου και κυνηγάει τα ρούχα που γυρνάνε...Ίσως καλύτερα από την ουρά του!
- Επισροφή 4 ευρώ για μπουκάλια μπύρα, nat bad at all!
- Δυσκολεύουν τα πράγματα όταν μεγαλώνουν οι άνθρωποι...
- Το γατί όταν μεγαλώσει θα μας πνίξει στο σκατό??
- Ζω για τη μέρα που οι ραδιοφωνικές διαφημίσεις του Jumbo θα πάρουν κανένα βραβείο. Τη μέρα εκείνη εγώ θα πάρω μια μεγάλη πέτρα και θα βουτήξω στη Λίμνη της Βουλιαγμένης...
- Έχω τρελή όρεξη για καμιά ψαγμένη συναυλία, κατά προτίμηση Ελληνική..!
- Με αυτόν τον καιρό νομίζω επιβάλλεται μια καλή ταινία για σήμερα!

Dat's all folks!

Summer will come...

...Αυτό σκέφτομαι όταν αράζω στο μπαλκονάκι με αυτόν τον ουρανό!

χαχαχαχαχαχ και να συμπληρωσω...

...στο προηγούμενο κι ένα γατί που κάνει σαν αφιονισμένο!

The times are a changin..?

Λατρεύω ένα Σάββατο πρωί που δεν έχω να σηκωθώ να πάω κάπου με τη μία! Εσπρεσσάκι, τοστάκια, ανοιχτό παράθυρο, φρεσκάδα, μουσική και άραγμα στον καναπέ, ίσως αργότερα και με ένα καλό βιβλίο! Ήταν και μια σαφέστατα καλή εβδομάδα αυτή που πέρασε, για να δούμε...!

Homework!

Είναι κάποιες μέρες που γουστάρω να κάνω δουλειές στο σπίτι...Γύρισα λοιπόν από το γραφείο, μάζεψα τα απλωμένα ρούχα, έβαλα πλυντήριο, έπλυνα τα πιάτα, ξεσκάτισα το γατί (πόσα θα κάνει όταν μεγαλώσει?), μάζεψα τα ρούχα της εβδομάδας, συγύρισα, τακτοποίησα, και τώρα έχω βάλει λουκάνικο να ψήνεται και μπορώ να απολαύσω το υπόλοιπο της βραδιάς! Με ηρεμεί το να κάνω δουλειές κάποιες μέρες, είναι σα να βάζω τάξη και μέσα μου...