Σκόρπιες σκόρπιες σκέψεις...

...συναισθήματα ή όπως θέλει ο καθένας να τα πει, έχω μπερδευτεί κιόλας πια...

Έχει ωραία μέρα έξω, είναι όμορφο ανοιξιάτικο το πρωινό Σαββάτου, μάλλον έρχεται το καλοκαίρι σιγά σιγά ή και γρήγορα γρήγορα! Και καλοκαίρι σημαίνει μπάνια, παραλία, ποτάκια στο μπαλκόνι ή και έξω ή ακόμα καλύτερα στην παραλία, ήρεμες θερμές βραδιές, παγωτά, λίγο σερφ, εκδρομές, νησάκι, χαλαρό άραγμα κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό...Για να δούμε!

Όπως όμως λέγαμε μερικές εβδομάδες πριν, δεν είναι όλα τα Σαββατοκύριακα ίδια, θα υπάρχουν πάντα και των δύο ειδών! Το θέμα είναι να κρατάμε πάντα στο νου μας τη σκέψη και αίσθηση ότι θα ξαναέρθουν και τα όμορφα, έτσι ώστε να αντιμετωπίζουμε τα λιγότερο όμορφα. Άλλωστε όπως έλεγε ο Rabindranath Tagore, "Όμορφες στιγμές, μην κλαίτε που επέρασαν, χαρείτε που υπήρξαν", κι εγώ θα συμπληρώσω "και θα ξαναυπάρξουν" (συνεργασία Tagore - Στάης!)...Είναι βέβαια τρομακτικές οι εναλλαγές συναισθημάτων και η πληθώρα διαφορετικών έντονων στιγμών τα τελευταία Σαββατοκύριακα, μάλλον πιο σωστά από μέρα σε μέρα!

Καταλήγω τελικά ότι είναι μερικά πράγματα στη ζωή που δε σε θέλουν και πρέπει μάλλον να το αποδεχτείς...Ένα τέτοιο παράδειγμα για μένα είναι η Ρώμη! Αφού δε σε θέλει ρε φίλε, γιατί προσπαθείς να το κανονίσεις? Είπα να κάνω την υπέρβασή μου και να ξεπεράσω και αυτή μου τη "δεισιδαιμονία", αλλά τελικά το παίρνω απόφαση: ΔΕΝ θέλω να ξανακούσω για Ρώμη, πόσο μάλλον να πάω! Δεν θέλω ρε φίλε, υπάρχουν αρκετά άλλα μέρη να δει κανείς...Και δε με απασχολεί το αν θα δω τη Ρώμη ή όχι, αλλά το ότι κάθε φορά που μπαίνει σαν ιδέα στο μυαλό μου είναι σαν ξαφνικά να αρχίζουν να γαμιούνται τα πάντα (και τα κοάλα) γύρω μου...Λες και η Ρώμη πραγματικά γυρνάει ένα διακόπτη αυτόματα στο "off"! Λες να υπάρχουν τέτοιοι συσχετισμοί στο σύμπαν? :-) Μπορεί βέβαια και όλα να είναι απλά θέμα timing και να καταλήξω να πάω κάποτε στη Ρώμη εκεί που δεν θα το περιμένω, nobody knows, just go with the flow όπως μου χει κολλήσει η "καραμέλα" τελευταία, άλλο αν δεν καταφέρνω να το ακολουθήσω πάντα αυτό...

Έτσι είναι και κάποιες μέρες που δε σε θέλει, όπως για παράδειγμα η χθεσινή...Ξεκίνησε καλά, με τη γέννηση μιας μικρής χαλαρότητας, αλλά δεν ήταν γραφτό της να πάει έτσι, αυτή η χαλαρότητα καταρχήν κρύφτηκε πάλι γρήγορα...Κι αφού ρε μπάμια το βλέπεις ότι η μέρα δε σε θέλει, δεν πάει με τα νερά σου, τί θέλεις και την συνεχίζεις? Πρέπει κάποιες φορές να το παίρνεις απόφαση ότι είναι καλύτερο να κάνεις "διάλειμμα" και απλά να περιμένεις την επόμενη μέρα...Εχθές αυτό ήταν προφανές! Πώς να το κάνουμε, δεν είσαι πάνω στο κύμα τώρα ρε φίλε, περίμενε απλά το επόμενο, θα έρθει!

Έχω ανοίξει στο γάτο τις τελευταίες μέρες και βγαίνει βόλτα στο μπαλκόνι...Θέλω να δω αν αυτό θα τον ηρεμήσει λίγο. Αν ναι, μπορεί και να μείνει να μου κάνει παρέα, ειδάλλως πρέπει να το σκεφτώ, δυστυχώς δεν έχω καταφέρει ακόμα να συνδεθώ μαζί του...

Κλείνω με μια ευχή για μένα, βλέποντας και τη μέρα έξω: Θέλω να περάσω τόσο όμορφα την άνοιξη και το καλοκαίρι όσο πέρυσι, γίνεται? Πάνω απ'όλα να μαστε καλά και όπως είναι να έρθει θα έρθει...Ευτυχώς κανείς δεν ξέρει τί είναι γραφτό του!

Viele Bussis,
K.