...σ’ ένα Θεό, Ακρίτα Διγενή, στρατευόμενο, πάσχοντα, μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στ’ ακρότατα σύνορα, στρατηγό, αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δύναμες, τις ορατές και τις αόρατες..." κλέβοντας λίγο από Καζαντζάκη αγαπημένο και μεγαλόπνοο...
Ας γίνω όμως λίγο πιο προσωπικός ;-) Σε τί πιστεύω εγώ?
- Πιστεύω στην αγάπη...Aς είναι κλισέ, ας έχει συχνά εξευτελιστεί σαν όρος μέσα στην επιφανειακή κοινωνικότητα του σήμερα, πιστεύω βαθειά και ακράδαντα, με το νου και με το σώμα ότι είναι από τις μεγαλύτερες δυνάμεις, ίσως και η μεγαλύτερη, από τις πιο αγνές, καθαρές και έντονες μορφές ενέργειας, που μπορεί να δώσει τόσο τρομακτική ώθηση στον άνθρωπο, που μπορεί να του κάνεί το στιγμιαίο πέρασμά του από τη Γη τόσο όμορφο και ουσιαστικό...
- Πιστεύω σε αυτή τη συγκλονιστική δύναμη των στιγμών. Όλα γύρω μας είναι μια συλλογή από στιγμές, μικρές, ανήθικες, βιαστικές, σκληρές, αλλά και τόσο μεγάλες, με αντιστρόφως ανάλογες την ένταση και τη διάρκειά τους...Δίνουν αξία στην κάθε ημέρα και στο πέρασμα του χρόνου. Είναι η αγαπημένη μου συλλογή και πόσο θα ήθελα να το είχα εκφράσει ακριβώς όπως ο Ρένος πριν από το Ρένο...Πρόλαβε εκείνος όμως, οπότε δε μπορώ να κάνω κάτι άλλο από το να δανειστώ τα λόγια του...
- Πιστεύω στην οικογένεια και στην ανιδιοτελή αγάπη των γονέων προς τα παιδιά...Είναι η κατεξοχήν σχέση που δείχνει ότι αποτελούμεθα από την ίδια ουσία, υλικά και πνευματικά, η σχέση χωρίς την οποία δεν θα υπήρχαμε, η σχέση η οποία δε χωράει σε λόγια...
- Πιστεύω στη πραγματική, βαθειά, αληθινή φιλία, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς προσχήματα, χωρίς μάσκες και χωρίς καμία υποχρέωση και κανέναν περιορισμό στην ελευθερία του καθενός, τη φιλία που σε εξυψώνει προς την ευτυχία, που σου χαρίζει αμέτρητες στιγμές...Τη φιλία που δε χρειάζεται πολλά λόγια και που σε κάνει να νιώθεις ανά πάσα στιγμή σαν να μην έχει περάσει ο χρόνος από την τελευταία συνεύρεση...
- Πιστεύω στη δύναμη της καρδιάς, της ψυχής, του μυαλού, δυνάμεις ανεξάντλητες, τις οποίες ούτε στο ελάχιστο έχουμε ανακαλύψει, αναλώνοντας την ύπαρξη και τον χρόνο μας με τρόπο ανούσιο, αδιάφορο και ενίοτε βλαβερό, ενώ έχουμε τόσο σημαντικά όπλα στην κατοχή μας...
- Πιστεύω στη μεγαλοπρέπεια των καλών ψυχών, της καλής πρόθεσης, της καλής θέλησης, της καλοσύνης γενικά. Ίσως αγαθά, ίσως παιδικά, πιστεύω ότι στο τέλος το καλό πάντα θα νικήσει!
- Πιστεύω στη θέληση για σκληρή δουλειά, στην αντιμετώπισή της σαν κέρδος, σαν μάθημα, σαν δώρο. Πιστεύω ότι καθ'αυτόν τον τρόπο και με τέτοια προδιάθεση θα είναι αχρειάστη κάθε μορφή δημοσίων σχέσεων, καλοπιάσματος, "γνωστών" και βυσμάτων για μια θετική πορεία.
- Πιστεύω στην ομορφιά και στη σοφία του κόσμου μας. Πιστεύω στην ανατριχίλα που μου προκαλεί κάθε φορά το κάτωθι βίντεο...
- Πιστεύω στην σιωπηλή και κρυφή δικαιοσύνη του σύμπαντος που στο τέλος επικρατεί και φέρνει την ισοροππία. Αργεί καμιά φορά, αλλά είναι απαραίτητο στην εξέλιξη αυτό...
- Πιστεύω στην αναγκαιότητα των δυσάρεστων περιόδων με κάθε μορφή. Έτσι πραγματικά καταλαβαίνουμε την ομορφιά των ευχάριστων και τις χαιρόμαστε ακόμα παραπάνω, έτσι μαζεύουμε ενέργεια για να ζήσουμε!
- Πιστεύω στο να ζεις την κάθε στιγμή με όλο σου το είναι, με όλη σου την ενέργεια.
- Πιστεύω σε ένα βλέμμα, σε μια λέξη, σε μια κίνηση, σε μία σκέψη, σε ένα δάκρυ που ξεφεύγει από τα δεσμά του, σε ένα χαμόγελο που τόσο ομορφαίνει τον κόσμο, σε μια νότα, σε ένα κομμάτι μουσικής, στον ήχο της φύσης, σε μια γνωριμία, σε μια έκρηξη συναισθημάτων, σε ενα χορό, σε ένα φιλί, σε μία αγκαλιά, στην προσπάθεια, στη δυσκολία, στην ανταμοιβή, στην περηφάνια, στην καθημερινή ομορφιά της ζωής...
Πιστεύω σε τόσα τελικά που θα μπορούσα να συνεχίζω επί ώρες...Αλλά κάπου νιώθω ότι το αναγνωστικό μου κοινό περιμένει...Σας φιλώ για την ώρα λοιπόν!
