Κυριακοαπόγευμα...

...Όταν πήγαινα σχολείο θυμάμαι με μελαγχολούσαν τρελά οι Κυριακές, η σκέψη ότι το Σαββατοκύριακο τελειώνει, ότι πρέπει να τελειώσω τα μαθήματά μου, να πάω νωρίς για ύπνο, αύριο το σχολείο ξεκινά πάλι...Τώρα μπορώ να πω ότι μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε και τα βλέπουμε αλλιώς τα πράγματα, ε? Είναι ωραία η Κυριακή, μια πλήρως ελεύθερη μέρα, και ευκαιρία για άπειρες βραστηριότητες ;-) Σήμερα το μενού περιλαμβάνει Luz Casal

Άσχετο, εδώ και καιρό θέλω να εκφράσω μια απορία: Γιατί οι μύγες έχουν αυτήν την εκνευριστική συνήθεια να έρχονται και να κολλάνε πάνω μας?

Επίσης γιατί οι εκλογές αυτές μου είναι τόσο αδιάφορες και βρίσκω τουλάχιστον γραφικούς αν όχι γελοίους όσους ασχολούνται? Είναι κρίμα σκέφτομαι καμιά φορά, θα αποφασιστεί ποιός θα κυβερνησει τη χώρα μας σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, κανονικά με ενδιαφέρει άμεσα...Αλλά μάλλον φταίει ότι δεν ελπίζω στο να βελτιωθεί/αλλάξει πραγματικά κάτι, είναι λύση κι αυτό όμως? Τι μπορεί να γίνει, τί μπορούμε να κάνουμε??

Πρέπει να πείσω τον Κώστα να ξεκινήσει διάβασμα, η πρώτη συνάντηση για εργασία πήγε καλά πάντως. Τί νομίζεις, ουσιαστικά 3 μήνες μένουν και κλείνει αυτό το κεφάλαιο, πρέπει να σκεφτώ τί θα γράφει το επόμενο...