Το τζόκερ

Νοέμβρης...Καλό μήνα! Πάντα επιμένουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι καλύτερος από τον προηγούμενο και έτσι θα κινούμαστε...

Και σκορπίζουν πάλι οι σκέψεις, σαν από φύσημα του αγέρα...

- Σε κάποιο δελτίο ειδήσεων κυριακόβραδο: "Ένας άνθρωπος κέρδισε το τζακποτ των 5 εκατομμυρίων και είδε τη ζωή του να αλλάζει." Μα πώς το ξέρετε, τον γνωρίζετε, του μιλήσατε? Ξέρετε πώς σκέφτεται, πώς ζει, τί θα τα κάνει? Έχει όλα τα υπόλοιπα που θέλει και τον γεμίζουν και του λείπουν μόνο τα χρήματα? Δεν είναι το χρήμα το παν, κι ας συνεχίζουν να μας βομβαρδίζουν με έναν τέτοιο τρόπο σκέψης...Καλά είναι τα λεφτά φυσικά, βοηθάνε σε πολλά, αλλά δεν πρέπει να φτάσουμε στο σημείο να "βλέπουμε τη ζωή μας να αλλάζει" χάρη σε αυτά...
- Ήρθανε τα κρύα...Χριστουγεννιάτικα! Να στολίσουμε! ;-)
- Πόσο ξενέρωτες, άχαρες και ανούσιες μπορεί να είναι κάποιες εργασίες? Άντε, καιρός να τελειώνουμε και από εκεί, καλό ήταν, καλό έκανε, δεν το συζητάμε, ήγγικεν όμως ο καιρός για ένα βήμα μπροστά...
- Δύσκολες περίοδοι...Η πολυπλοκότητα και η σκληρότητα των καιρών και της εποχής έχει πάρει το πάνω χέρι, όλοι νιώθουμε πίεση, έλλειψη χρόνου, άγχος...
- Τα τελευταία μου θυμίζουν παλι το "don't whine, it's just a waste of time"...Α ρε Randy!
- Το σίγουρο είναι ότι πρέπει όσο πιο συχνά γίνεται να θυμόμαστε να μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου και να ταυτιζόμαστε μαζί του ώστε να τον κατανοούμε καλύτερα, να τον νιώθουμε. Εδώ μου έρχεται στο μυαλό αυτή η αγγλική λεξούλα, το empathy, που είναι τόσο μακριά από την ελληνική εμπάθεια...

Και ήρθε η νύχτα και δε με χωρά...